Vullkanizuesi
Vullkanizuesi i posamartuar, e sjell nusën e re në banjo, e mbush kadën plotë ujë dhe i thotë:
-"Zhvishu dua të të provoj se je apo jo e virgjër". Nusja zhvishet me habi dhe e pyet:
-"Po pse këtu, le të shkojmë në shtrat!?"
-"Hyrë në ujë, dhe nëse paraqiten fluskat s'kemi pse të shkojmë në shtrat" - ia kthen ky.

Hajni i shkathtë

Hajnit të dënuar me vdekje, i thotë prifti:
-"Rrëfehu, dhe të gjitha dyert e parajsës do të happen për ty…"
-"S'ka nevojë, nuk ekziston derë që s'mund ta hap unë" - ia kthen hajni.

Gruaja e shpejtë

-"I dashur, pritëm edhe dhjetë minuta,jam gati së rregulluari dhe shkojmë pastaj në banket" - i thotë gruaja - burrit.
-"Ç'farë shkuarje, bre grua? Unë sapo u ktheva nga banketi!" -përgjigjet ky i habtur.

Vetëm tre here

-"Grua, a më ke tradhëtuar ndonjëherë?" - e pyet futbollisti gruan.
-"Oh i dashur, e do të vërtetën?" - ia kthen ajo
-"Po të vërtetën ma thuaj" -insiston ky.
-"Mirë atëherë, të kam tradhëtuar vetëm tre herë. Dhe këtë e kam bërë përherë për ty!" - shton gruaja.
-"Kur më ke tradhëtuar për të parën herë?" - pyet futbollisti i tronditur.
-"A e mba mend kur nuk të donte gjyqtari fare, dhe gati sa s'ta dha kartonin e kuq" - i thotë gruaja.
-"Po, më kujtohet" - i përgjigjet ky.
-"Menjëherë filloi të të dojë dhe për çdo gabim tëndin e dënonte tjetrin lojëtar. Kjo ishte hera e pare" - i arsyetohet ajo.
-"Po mire, po herën e dytë pse më tradhëtove?" -pyet ky
-"Po trajneri ytë fare nuk të donte dhe nuk lejonte të hysh në lojë. Fjeta me të dhe filloi të të quaj yll. Të kujtohet?" - e pyet gruaja.
-"Po, po… tash po më kujtohet." -përgjigjet futbollisti. Dhe e pyet: -"Po të tretën here kur më tradhëtove?"
-"A të kujtohet kur të urente publiku, dhe menjëherë filluat të të adhurojnë ty dhe vetëm ty?" - e pyet ajo
-"Po, më kujtohet!" -përgjigjet ky i habitur.
-"Ja pra kjo ishte hera e tretë - fjeta me publikun!?" -ia kthen gruaja me krenari.

Ma lanë besa!

-Allahile burro, pse ia le vetit këtë emër e po i nguc njerëzit bajagi si
keq?
Ngucakeqi: Së pari emrin ma lanë të tjerët e nuk ja lashë vetit; së dyti,
unë i nguci mirë njerëzit e jo keq, por ata nuk po kuptojnë se miku që ta kujton të keqen, ta kujton që të mos e përsëritish më. Mirëpo, njeriut tanë po t¹i thuash se këtë punë e ke keq, ai menjëherë ta kthen: ik ore ngucakeq!Š

Kurrë nuk ma kthen fjalën

Një kryetar i një fondi po e lavdëronte nënkryetarin e vet: -Është burr
i mirë, dhe që mbi gjashtë muaj që e kam nënkryetar, kurrë nuk ma ka prishur
për asnjë vendim dhe nuk ma ka kthyer fjalën mbrapsht asnjëherë!
-Ju them të vërtetën se ua kam lakmi, -ia priti bashkëbiseduesi, por nuk e kam të qartë se pse ju e shkarkuat nënkryetarin tuaj?
-Sepse për 6 muaj rresht ai në zyrën e vet ishte vetëm një herë, ishte vetëm atë ditë kur u konstituua drejtoria e fondit!
Si paske mundur t¹i numërosh

Qenët

Në një ndejë dimri tek po bisedonin disa veta, befas u dëgjuan të lehura të ashpra qenësh? Pasi pushuan së lehuri qenët, priti e foli njëri: -Burra,
para dy ditësh, herët në mëngjes sa nuk më kanë bërë copë e grimë tre qenë!
Priti e foli njëfar Delia nga Gjilani: -He, ty tre, po mua që besa para një jave desh më shkyen nja 25 qenë!
-Nuk po habitem se si paske shpëtuar, -ja priti tjetri, -sa po habitem se si paske mundur t¹i numërosh aq sakt në gjithë atë rrëmujë...

Ku e ka birën?

Dy shokë e bëjnë plan t¹ia vjedhin njërit një bletë. Shkojnë në një natë të errët deri sa binte një shi i imët dhe afrohen te shtëpia. Njëri bën roje te dera, kurse tjetri shkon që të sheh nëse ka fjetur i zoti i shtëpisë? Ky,deri sa qëndronte afër dritares dëgjon të zotin e shtëpisë tek vente për një çështje bast me të shoqen. Ai që do ta humiste bastin, do ta mirrte tjetrin në shpinë nga oda gjer tek dhoma e fjetjes. Gruaja e të zotit të shtëpisë e fitoi bastin, e vuri një mbulesë të bardhë mbi kokë që mos ta lagë shiu e fiku dritën, i hipi tshoqit në shpinë dhe dualën në oborr për të shkuar në dhomë të fjetjes. Shoku që bënte roje tek dera e oborrit, kur e pa se diçka bardh po lëviz në oborr, mendoi se shoku i tij po vije me bletë në shpinë të
mbështjellur në mbulesë të bardhë dhe vrapon që ta ndihmojë. Kur i ofrohet në errësirë nga mbrapa, ja futë duart dhe e pyet se ku e ka birën, duke menduar për birën e kosheres së bletëve. Në atë moment gruaja pisket nga frika, kurse i shoqi i hutuar nga pyetja që e dëgjoi, ia kthen: -Po të kujë bir lyp ti he n.... dhe nxjerr koburën. Ky nga frika merr ikën, shpërthen avlinë e drejt e n¹gjiriz.

Nuk është takuar kurrë me ariun

Një bari kishte shumë dele dhe për çdo vit i qitte në bjeshkë. Me vete e mirrte edhe qenin, të cilin e lavdëronte shumë si të shtirë.
Një ditë qeni kishte marrë vrapin dhe ulërinte nga frika. Sa nuk ju fut
bariut nën gunë!
- Çka ka i gjori?,- po e pyet bariu tjetër.
-Nuk e di besa!
Tek po e shohin një ari në përrua... - Aaaa, që besa nuk paska faj,
nuk është takuar kurrë më parë në ari, prandaj...

Eh, sikur ti kishte patur katra!

Shkon njëri mysafir te një mik i veti. Pas pak kohe shtrohet buka, dhe për darkë rastësisht paskësh qëlluar pulë. I zoti i shtëpisë ja ndau një këmbë të pulës mysafirit dhe nga një pjesë mëshkujve të vet. Mysafiri e përlau. I zoti i shtëpisë ja dha edhe pjesën e vet - këmbën tjetër të pulës mysafirit.Mysafiri e përlau edhe atë dhe po shikon a ka më. I zoti i shtëpisë po i thotë: -Lum miku pula veç dy këmbë i ka, e ti të dyja i hëngre...
-Eh, sikur t¹i kishte katra, ­ja priti mysafiri.

Lepuri i Rrafshit

Takohet një ditë lepuri i malit me atë të rrafshit: -He, si je?, -po e pyet
lepuri i malit atë të rrafshit.
-Mirë besa, jetojmë në lakra dhe nuk ia kemi nevojën fort vrapit, aty
ngopemi në lakra e aty strehohemi. A vjen edhe ti që ta provosh?
­Haj se po vie, i tha lepuri i malit.
Kur ranë në Rrafsh e u futën në lakra. Lepuri i malit po i dëgjon zagarët duke lehur, aty afër njerëzit duke biseduar e fëmijët duke lozur. U tremb dhe po i thotë këtij lepurit të rrafshit: Unë ika zotëri, sepse nuk jam aq i marrë sa ta shes lëkurën time për një lakër!

S'ka gajle djalo

Një djalë i ri me flokë të gjata, syza të errta mbi sy, dy-tre zingjirë në
qafë e përplot sylejbena tjera, u fut në autobus me një krekosje si të
gjelit. Ai duke ecur ashtu rëndë e rëndë e shkeli me takën e këpucës në këmbë një plak. -Oh, bëri plaku i gjor.
Djaloshi, sikur ndjeu keqardhje dhe i tha: -Më falë axho! Plaku sikur deshi që ta shfajësoj djaloshin ia ktheu: -S¹ka gajle djalo. Jam mësuar me më shkelë gjaja!....

Ti sonte unë nesër!

-Do të vi sonte tek ti, po i thotë një i ri fqinjit të vet, i cili kishte
një vajzë të bukur. Hajde se që besa qefin ma bënë, -ia kthen ai djaloshit.
Ti eja sonte e unë do të vie menjëherë nesër ja ktheu ky, sepse edhe ky e kishte të ëmën të ve! Djaloshi e diktoi, dhe i tha: -A di çka? As mos eja e as nuk po vi!...

Besa unë nuk e paskam njohur!

Në një tubim përkujtimor për dëshmorin e kombit, Afrim Zhitinë, filluan të flasin disa veta, dhe secili që fliste për të i dilte shok i afërt e
bashkëveprimtar i pandashëm.
-Fole edhe ti një fjalë Mehmet, se me Afrimin keni qenë nja një vit bashkë në dhomë, në burgun e Pozharevcit dhe ke vepruar me të, -i tha një shok.
-Qe besa mor burrë, -ia ktheu Mehmeti, -unë Afrimin e kam njohur, por shumë prej këtyre që po flasin për të nuk i paskam parë kurrë! Ja nuk e kanë njohur këta, ja unë nuk e kam njohur!

Dera e hekurit...

Si pasojë e demonstratave të vitit 1981, pushteti në fuqi burgosi shumë të rinjë. Mirëpo, një i dënuar jo i rahatshëm bënte probleme me shokë dhe hyqymeti ja ndërronte dhomat e burgut shpesh. Kështu kishte rënë që të rrinte me shumë shokë. Kur dolën nga burgu, ai me kë takohej i prezentonte:
-Ja, këtë e kam patur shok dhome në burg...!
-Qe besa, -ia priti njëri që kishte hequr të zitë e ullirit me të, -në
një dhomë kemi qenë, sepse dera e hekurit e mbrapa mbyllë me dry e s¹kisha nga të shkojë, se shok ti me mua kurrë jo!

Do të vi tek ti....

U takuan dy të njofshëm, të cilët edhe nuk duheshin aq shumë: -Eh, sa
mirë që u takuam, po i thot Ramushi shokut të vet. E kam ndërmend që të vie te ti e të rri nja një javë, e di që je mikpritës dhe besoj se çehreja nuk të luan për këtë.
-Besa çehreja nuk më luan mor shoq, veç zemra ka me më kop për një javë sa do të rrish ti, -ia ktheu shoku!

Kam frigë

Një Xhaferi kishte patur shumë qurana, por nuk ia prente asnjë kujt. Një ditë takohet me një Muharremin, dhe po i thotë: -Allahile a po del një natë e bajm muhabet.
-Qe besa isha dalë me gjithë qef, -ia ktheu Muharremi, por po kam frikë se po na hanë ata quranat tu!

Ende s'ma ka ba punën me vra!

Një ditë tregu një djalë i ri, se çka ishte ngatërruar me një milic të
Serbisë, dhe milici ia kishte zdritur shapulla e ky shoqi vetëm po e
shikonte milicin e nuk po rezistonte. Një shok i tij kaloi aty pari dhe duke e ditur se Naimi e kishte koburën në brez po i thotë: Naim, nxire atë virane, se të sosi shapulla!
-Jo, jo, ende nuk ma ka bërë punën me vra, -ia ktheu Naimi!

Mua nuk po më duket keq!

Shkon një i Drenicës në konak te Sali Bajrami në Duzhne të Gjakovës. Aty u mblodhën nja 30 burra për ta takuar drenicasin: Kishin shtruar raki e meze dhe ia krisën muhabetit. Mirëpo, ky i drenicësi nuk i dinte rregullat e vendit? Aty duhej ngritur dollinë dhe me marrë edhe nga pak meze. Mirëpo, ky
ngaqë e kishte marrë uria e nga që nuk e dinte si shkon rregulli i rakisë,ja krisi mishit të pjekur për shtatë palë qejfe. Një i moshuar që e thërrisnin bacalok po i thotë: -Ti shoq, turrju nga pak edhe rakisë!... Të falemnderit, se mua nuk po më duket keq, unë po i turrem mishit sipas zakonit tem e ju turrnju rakisë sipas zakonit tuaj! Kështu, nuk po dalim sojit as njana palë!...

Është dashtë me e nxeh pak

Njëri ishte bërë merak shumë pas një gruaje të huaj dhe për ditë e më shumë gjente shkas dhe i vardisej. Ajo edhe e humbi durimin një ditë dhe ja dha disa shpulla këtij burrit të zi! Ky, tek po i ankohet një shokut të vet se nuk po mund ta bëjë për vete një grua, ai i tha: -Po ti nxeje pak he burr!
-Besa aq e kam nxe një ditë, sa m¹i dha tri shpulla, -ia ktheu ai...

Pse nuk po martohesh?

Dy shokë të studimeve, të cilët nuk ishin parë mbi dhjetë vite, u takuan dhe po bisedojnë. Njëri e pyeti tjetrin për grua e fëmijë. Jo, -tha ai, ende nuk jam martuar!
-Pse?, -po e pyet ky tjetri me habi.
-Po shiko, -ia ktheu ai, unë kërkoi për grua një vajzë të virgjër, të urtë,simpatike, me fakultet të kryer, të ketë makinë, të ketë shtëpi, pasuri, të jetë e vetme në familje... ja pra për këtë nuk jam martuar, sepse pres një fat të tillë!...
-Qe besa me e gjet një vajzë të tillë edhe unë e kisha marrë, ani pse i kam katër fëmijë mor shoq, -ia ktheu shoku.

Shkarkoi këta gomar!

Një mahitari të Rezallës (Drenicë), ja kishin mësyer nja 6 -7 burra të
lagjës, për të pirë çaj dhe për t¹ia humbur ditën.
-Duam me ardhë tek ti e me pi çaj, -po i thonë.
-Po nuk kam çaj as sheqer, -ua ktheu ky.
-Ja shitorja dhe i blejmë.
-Nuk kam as dru!
-Edhe ato i sigurojmë, -i thanë ata dhe ia mësyen një gardhi.
Pasi që ky nuk kishte rrugëdalje tjetër, ua hapi derën dhe po i thërret të shoqes, -oj ti grua, na e ve gjygymin për çaj gjer sa t¹i shkarkoi unë këta gomar me dru!

I mora dy qe!

Një fshatar del në treg për të blerë gjëra të rëndomta. Aty takohet me dy miq të vjetër, të cilët i thonë se sonte jemi në konak te ti. Ma tepër për dhunë!
-Ani mirë se të vini ua ktheu ai.
Shkuan në shtëpi, dhe pasi që hangrën darkën, zunë e po bisedojnë me³spirra².
A bleve gjë në pazar, -po e pyet i zoti shtëpisë. Po, i bleva dy qe, -ia
ktheu ai (duke aluduar në dy mysafirët)
-A ishin hiq të majm?, -po e pyet prapë ai.
-Besa, njani nom e tjetri ma i lodht...
Njëri nga mysafirët duke e kuptuar hilen po ja kthen: -Besa mirë boll, atë të majmin e preni për pasterëm e atë të lodhtin line se nga pranvera kthen dhe ua eth lopët!

E kishte patur një dhëmbë të dukatit

I zoti shtpisë një Kabash, ia jep të vëllait, Veselit, një lopë për ta
shitur në treg, dhe i thotë: -Mos e jep nën këto pare!
Veseli e merr lopën e shkon në Vushtrri dhe e shet. Kur kthehet në mbrëmje pa lopë, i vëllai gëzohet që Veseli e paska shitur lopën dhe e pyet: -Sa e shite?
-Sa më the valla!
-Eu hallall të qoftë! Po, a me pare në dorë, a veresie?
-Jo valla, veresie!
Ju prish pak qefi, po çka të bënte? -Po sa kohë duhet pritur?
-Nja dy javë, ia ktheu Veseli.
-Eh, shumë mirë, s'koka vade e gatë. Po kuj ia shite, kush ke ai që e muar,a kah ke, a?, -po e pyet i vëllai të vëllanë.
U ndal Veseli e po mendohet. kishte harruar fare me e pyet blerësin se kush ishte!
-Vallahi nuk e di kush është ai, -ia ktheu!
-Heu gomari i gjallë, po ti na e paske humbur lopën mor.
-Jo, jo, kadal se mbase e mbaj në mend se e kishte patur një dhëmbtë dukatit...